| Rwenzori towers Kampala |
F.L. schrijft aan zijn correspondenten: «After 4 wonderful years in Uganda, my posting in the Pearl of Africa has now come to an end.»
Het is diplomatieke taal maar ik kan ze maar matig appreciëren. Ik denk dat je pas een goede diplomaat kan zijn wanneer je je laat zien als een authentiek mens.
Ik kan er niet bij dat je als ambassadelid niet meer binding voelt met de miljoenen Oegandezen die de voorbije vier jaar leden onder politiek geweld, hun inkomen verloren door de lock down, de kinderen die nu al anderhalf jaar niet naar school kunnen gaan, die ‘s nachts water drinken om het hongergevoel te verdrijven… Het lijkt allemaal af te glijden langs de ramen van het hoogste verdiep van de Rwenzori towers...
Ik kan er niet bij hoe F.L. zich geroepen voelt ons jarenlang aan het lijntje te houden, heel bewust mensen die zich positiever dan hijzelf willen opstellen op een afstand houdend.Er is niks nieuws onder de zon: toen Marcey de geboorte van Beau ging aangeven bij de Division in Kabale zei de ambtenaar tegen haar: dit is geen Oegandees. Zet hem op een vliegtuig naar Europa. Het kind kon zogenaamd niet ingeschreven worden in de Oegandese registers: hij werd beschouwd als een vreemdeling.
Sinds de dag dat ik de Belgische administratie vraag om erkend te worden als de vader van Beau gaat het alleen nog over Marcey. Beau is het kind van een zwarte moeder die alleen maar zou bijdragen aan 'de omvolking'.
Ik laat het aan u over te benoemen wat het verschil is tussen de ambtenaar in Kabale en de diplomaat in Kampala.